ناقوس

یازده بار نواخت

و رویایت را

بر سنگفرش انتظار

نقش زد


سکوت

جاری شد در نور چراغ ها

دل جاده تپید


لبخندت را باد

از چشمان بی رنگم  ربود

و به هیاهوی شب  سپرد